دوستت دارم

می گویند: شیشه ها احساس ندارند

 

اما وقتی روی شیشه ی بخار گرفته ی

 

                  نوشتم دوستت دارم

 

                             آرام آرام گریست . . . . .

 

دوستت دارم

اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا دشتها و رودهاي تشنه را سيراب كنم

اگرگل بودم شاخه اي از گل تقديم وجودت مي كردم

اگر اشك بودم به پايت مي گريستم

و اگر محبت بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مي خواندم

ولي افسوس كه بارانم و نه گل و نه اشك و نه محبت

ولي هر چه هستم

دوستت دارم

لیدا

چطوری غریبه؟ خوش می گذره؟؟؟؟ آه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه

فقط خدا می دونه دلم چقدر برات تنگه

زیر بارون راه نرفتی تا بفهمی من چی میگم

تو ندیدی اون نگاه رو تا بفهمی از کی میگیم

چشمای اون زیر بارون سر پناه امن من بود

سایه بونه دنجه پلکاش جای گم شدن بود

توپرنده بودی من سرو ریشه هام توی زمین بود

اگه اونو دیده بودی با من این شعرو می خوندی

نیمه شب داد میکشیدی نازنین چرا نموندی

حالا زیر چتر بارون بی تو خیسه خیسم

زیر رگباره گلایه دارم از تو مینویسم   

خدایا من عشقمو می خوام.التماست می کنم خدا.

                                         

                                                   لیدا جان دوستت دارم

شعر در وکردم

کیست این پنهان مرا درجان وتن

کز زبان من همی گوید سخن

این که گوید از لب من راز کیست

بنگرید این صاحب آواز کیست

در من این سان خود نمای می کند

اد عای    آشنای  می  کند

متصل تر باهمه دوری به من

از نگه با چشم واز لب باسخن

*******

دوست نزدیکتر ازمن بهمن است

وین عجیب تر که من از وی دورم

چه کنم با که توان گفت که او

درکنار من ومن مهجورم

only for you

ازروزی که خاکم را سرشتند

                                    بدان در قلب من اسمت نوشتن

 

عکس زیبای تورا خال زدم دربدنم

                                           تا که محفوظ بماند بدنت درکفنم

 

چنان از دست زندگانی دلتنگ و دلگیرم

                                  که روزی مرگ خودراجشن می گیرم

 

اگر خواهی جهان درکف قبال تو باشد

                                خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

 

گل اگر رنگ رخی دارد

                                         حاصل از چهره ی زیبای تو                                                       از عشق تو من لیلی

                                 خوردم به تریلی

ازطرف عمه جان

تقدیم به مادرم

ای کسی که زندگی را با همه زیبایی هایش برای

لحظه ای هر چند نا چیز نمی خواهم بدون تو برگی

در خزان زندگیم برگی زردوخشکیده که با کوچکترین

تلنگری زندگی را بدرود خواهد گفت رفتنت مانند

طوفانی است که مرا بر روی شاخه باقی نخواهد گذاشت

تا نفس های گرم تو بود دلواپس هیچ فردایی نبودم

سیمین بهبهانی

چگونه  با  دشمنت  به دوستی  تا   کنم؟
تو  رخت زندان تن ات  و  من تماشا  کنم؟

تو رخت زندان تن ات و من بمانم خموش؟

قسم   به   زن،  نازنم   اگر   محابا   کنم

اگرچه تلخ است حق، نمی توانم نهفت

زبان  از  آن  بایدم  که  آشکارا کنم