تبليغاتX
خط سرنوشت

     همه غصه های دنیا توی سینه منه

 

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام

 

 دیگه غیراز یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

 

  پشت این پنجره می شینم وآواز می خونم

 

  منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

 

   زیربارون"انتظارت رنگ تازه ای داره

 

  منم عاشقترم انگاروقتی بارون می باره

 

بعضی وقتا که میای سرروی شونم می زاری

 

  تموم غصه هارو ازدل من بر می داری

 

 اما این فقط یه خوابه"خواب پشت پنجره

 

وقت بیداری بازم غم میشینه تو حنجره
+ نوشته شده توسط امین در شنبه بیست و هشتم آبان 1384 و ساعت 13:47 |
نظرات شما به من کمک میکنه که مطاب زیباتر
شوندپس نظر یادتون نره
+ نوشته شده توسط امین در شنبه بیست و هشتم آبان 1384 و ساعت 13:14 |

بهارسرخ امسال مثل هر ساله

هنوزم تیروترکش قلب می شناسه

هنوز شب زیر سرب چکمه می ناله

بخواب آروم گل بی خاروبی کینه

نمی بینی نشسته گوله تو سینه

آخه بارون که نیست رگبار باروت

سزای عاشقای خوب ما اینه

نترس از گوله دشمن گل لادن

که پوست شیر پوست سرزمین من

اوجاق گرم سرمای شب سنگر

دلیل تا سپیده رفتن ورفتن

نخواب آروم گل بادوم ناباور

کل دل نازک خسته گل پرپر

نگو باد ولایت پرپرت کرده

دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره

نگو این ابر بی بارون نمی زاره

مثه یار دلاور نشکن از دشمن

ببین سر میشکن تا وقتی سر داره

نزاشتن هم صدای رو بلد باشیم

نزاشتن حتی باهم دیگه بد باشیم

کتابی سفیدودوره می کردیم

که فکر شب اولی از نوند باشیم

نگو هفتاهزار,هزار مهتاب

نگو تا دوباره بپریم از خواب

بخون امن نترس از گوله دشمن

بیابرون بیابیرون ازاین مرداب

نگو تقوای ما تسلیم وایسار

نگو تقدیر ما صدتا گره داره

به پیغام کلاغ های سیاه شک کن

که شب جز تیرگی چیزی نمی زاره

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

نخواب وقتی که خون از شب سرازیر

بخون وقتی که خوندن معصیت داره

بخون بامن بیاتامن نگو دیره

سکوتت شیشه های شب غمی داره

ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز جمعه های عشق وآزادی

کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

بخواب ای حسرت سفره گل گندم

نباش تو دار قصه سر درگوم

نخواب رو بالشه پر های پروانه

که فریاد تو روکم دارن این مردم

لالا دیگه بسه گل لاله

 

                                                                 شهریار قمبری
+ نوشته شده توسط امین در جمعه بیست و هفتم آبان 1384 و ساعت 17:43 |

درین سرای  بی کسی کسیبه در نمی زند

                                                   به دشت پرملال ما پرنده پر نمی زند

یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند

                                                  کسی به کوچه سار شب در سحرنمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار

                                                   دریغ کز شبی چنین  سپیده  سرنمی زند

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود

                                                  که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند

گذرگهی است پرستم که اندروبه غیرغم

                                                   یکی  صلای  آشنا  به رهگذر نمی زند

چه چشم پاسخ است ازاین دریچه های بسته ات

                                                  برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند

نه سایه دارم ونه بر بیفکنندم وسزست

                                                  اگر نه بر درخت  تر کسی  تبر  نمی زند

 

 

 

                                                                 شعر از: هوشنگ ابتهاج

 

+ نوشته شده توسط امین در چهارشنبه بیست و پنجم آبان 1384 و ساعت 11:17 |

خدايا با تو بودن 

             لحظه شيرين

چو ديدار دو کبوتر 

               در آسمان رنگين

دست به سويت دراز کردن

                    عادت ديرين

کمک خواستن دعا کردن

                     از دل پرکين

در تمام شب می گذارم

                     سر بر بالين

اين دل است می نوازد 

                    بهر خود يک طنين

ياری کن مرا در اين بلاد

                      اين سرزمين

تن می لرزد از حرص و طمع

                       چو ديو خشمگين

می کشد زبانه جان بر دل

                     در ميکده آتشين

سر فرود می آورم بر خاکت

                     لطف دل سنگين

می بارد باران در دشت

                هوهوکنان باد وزين

گر لياقتم در اين دنيا بود

                         من نبودم غمگين

خدايا دستم را بگير

                  هدايتم کن به اين دين

يا راحتم کن مرا از خود

                  ببر به بهشت برين

که وعده آن  بر هر کس

                         در اين باغ زرين

مبادا بر من پشت کنی

                   سردهی لعنت و نفرين

دلم خيلی گرفته اين حرفهايی بود که ديشب با خدای خودم می زدم خدايا کمکم کن

+ نوشته شده توسط امین در سه شنبه بیست و چهارم آبان 1384 و ساعت 12:32 |

چرا یادم نماند

با همین انگشتی که ماشه را چکانیدام

ماه رانشان ندهم

لابد برای همین است

که هر چه شماره تان را می گریرم

«ـ ببخشیدآقا اشتباه گرفته اید»

دلم می خواهد عزیزم

دلم می خواهد

تمام گوشی های دنیا را توبرداری

که جهان چمدانی است روی دوشم

بی آنکه که جای برزمین گذاشته باشمش

بگویم که ای به لطف شما ,هستیم

اصلآ میان ماندن ودر ماندن

مگر در یک بسته فقط فاصله نیست؟

دلم می خواهد عزیزم

دلم می خواهد

پشت هر دری که می کوبم

تو منتظرم ایستاده باشی.

 

        دوستت دارم

+ نوشته شده توسط امین در دوشنبه بیست و سوم آبان 1384 و ساعت 18:58 |

وقتی بچه بودیم دختر ها عاشق عرو سک هاشون بودن و پسر ها عاشق مردهای قوی هیکل

ولی وقتی که بزرگ شدیم نمیدونم چرا پسر ها عاشق عروسکهاشون شدن و دختر ها عاشق

 مردهای قوی هیکل... 

+ نوشته شده توسط امین در دوشنبه بیست و سوم آبان 1384 و ساعت 11:59 |

خيلی ساده قلبتو می شکنن

                                    خيلی ساده سنگ به بالت می زنن

کافيه بدونن که عاشقی

                            هر چه تهمت به حالت می زنن

+ نوشته شده توسط امین در یکشنبه بیست و دوم آبان 1384 و ساعت 13:56 |

آرزوی با تو بودن فکری بيهودست

                                 رويايی يه زندگی ساده خيالی آسودست

دل من از بی کسی پوچ و فرسودست

                                      نگاهم کن که نگاهم به عشقت آلودست

+ نوشته شده توسط امین در یکشنبه بیست و دوم آبان 1384 و ساعت 13:55 |

 

اگر در زندگی چاره ای جز سوختن نداری بسوز اما مثل شمع؛ نه مثل سيگار .

 

بد ترين شكل تنهايی آن است كه در كنار او باشی و بدانی كه هرگز به او نخواهی رسيد .

 

از همه اندوهگين تر شخصی است كه از همه بيشتر بخندد .

 

وقتی دهكده ای می سوزد دودش را همه می بينند اما وقتی قلبی می سوزد كسی شعله اش را نمی بيند .

 

اگر روزی قرار باشد عقل را بخرند و بفروشند همه ما به تصور اينكه عقل زيادی داريم فروشنده خواهيم بود .

 

نداشتن قسمتی از چيزهايی كه آرزو داريم قسمت پر ارزشی از خوشحالی است .

 

استاد هنرمند از سنگ آدم می سازد و مربی بی هنر از آدم سنگ .

 

هر فاصله ای می تواند به خوشبختی تبديل شود و هر خوشبختی و سعادتی می تواند به فاصله تبديل شود .

 

 

هيچ چيز ويرانگرتر ازاين نيست كه متوجه شويم كسی كه به آن اعتماد داشته ايم عمری فريبمان داده است.

+ نوشته شده توسط امین در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت 13:36 |

درین سرای  بی کسی کسیبه در نمی زند

                                                   به دشت پرملال ما پرنده پر نمی زند

یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند

                                                  کسی به کوچه سار شب در سحرنمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار

                                                   دریغ کز شبی چنین  سپیده  سرنمی زند

+ نوشته شده توسط امین در جمعه بیستم آبان 1384 و ساعت 18:11 |

اگه چشمات بگن آره

        

                    هیچ کدوم کاری نداره

 

+ نوشته شده توسط امین در جمعه بیستم آبان 1384 و ساعت 12:53 |

در شعله ناپیدایش

 

             هزاران پروانه خاکستر شدند

 

                            با این همه

 

                                     صف عاشقان تمامی ندارد

+ نوشته شده توسط امین در یکشنبه هشتم آبان 1384 و ساعت 23:5 |

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

                                       دوباره اين دل ديونه واسه ات دلتنگه

                                                                    وقت از توخوندن ستاره ترانه هايم

                                                                                      اسم تو براي من قشنگترين آهنگه

بي تو يك پرنده اسير بي پروازم

                          با تو اما ميرسم به قله آوازم

                                                           اگه  تا آخر اين ترانه با من باشي

                                                                               واسه تو سقفي از آهنگ و صدا ميسازم

با يك چشمك دوباره منو زنده كن ستاره

                                      نگذار از نفس بيفتم تويي تنها راه چاره

                                                        آي ستاره آي ستاره بي توشب  نوري نداره

                                                                                      اين ترانه تا هميشه تورو ياد من مياره

تويي كه عشقم از نگاه من ميخوني

                                توي كه تو تپش ترانه هام مهموني

                                                                تويي كه همنفس هميشه آوازي

                                                                                           تويي كه آخر قصه منو ميدوني

اگه كوچه صدايم يك كوچه باريك

                          اگه خونه ام بي چراغ چشم تو تاريك

                                                             ميدونم آخر قصه ميرسي به  داد من

                                                                                    لحظه يكي شدن تو آينه ها نزديك

+ نوشته شده توسط امین در یکشنبه هشتم آبان 1384 و ساعت 23:1 |


Powered By
BLOGFA.COM